Hayatmış..

Ee hayat..Nasıl birşeymiş böyle ya,insanları birbirine düşüren,isyanlara sebep,sinirlere neden bir septik..Peki nedir de bu hayat böylesine etkili?Cevap nerede acaba?İçimizde mi?Yoksa karşımızda mı?..her yerde aslında bütün bir realist çerçevede bunun izlerini görürüz..Ağlamakta anlar insan acımasızlığı,yalnızlığı..Ağlarken görür gerçekleri..hayat her zaman ağlatıyor kimse farkında değil bunun..Peki ya insanlar neden ağlarken,zor durumdayken birbirleriyle çelişir,savaşır..Tek nedeni bencillik ve böbürlenme duygusudur.Kimse anlamaz karşısındaki ne durumda,dalga geçer içten içte,empati kurmaz direk yargılar ve idamını verir..Düalist insanlar belki bu kategoriye girmez..Hani her iki durumdada insanlara hak verip onlara köstek olma yerine destek olursa fayda verir..Neden insanlar anlamaz depresif hayatın %80'ini oluşturduğunu,gerçekleri göremezler..bu yüzden gerçekten sevemezler..Ya sevenler?..Sevenler ise gecenin karanlığında kaybolur gider..